2005/Sep/20

20/9/2005 ตั้งแต่ 14.52 น. จนตอนนี้ 15.33 น. รู้สึกเครียด กดดันจัง ไม่อยากทำงานเลย ... ไม่อยากคาดหวังมาก แต่อยากสอบผ่านอ่ะ ทุกครั้ง เราจะไม่ค่อยคาดหวังหรอก คราวก่อนที่สอบกฏหมาย ก็ไม่คาดหวัง ไม่ผ่านก้อไม่ได้เสียใจอะไร แต่เมื่อเป็นการสอบครั้งที่สอง ไม่อยากคาดหวังจริงๆ แต่ไม่อยากคิดสภาพว่าต้องนั่งอ่านกฏหมายใหม่หมด อยากเอาความรู้สึกตอนนี้ ไปแทนที่ช่วงที่กำลังจะสอบจัง ... ตอนนี้ สิ่งที่ทำได้ ก้อได้แต่รอ รอผลสอบ ที่เค้าว่าผ่านกันมากมายเหลือเกิน แต่นี่ก็เกือบชั่วโมงแล้ว ยังไม่มีวี่แววเลย หรือว่าไม่มีเลขทะเบียนเรา ไม่เจอก้อไม่เป็นไร แง้ๆๆๆ แต่อยากเจอนี่ เมื่อไรหนอ พี่ตูนจะโทรมา.. .. น่าเกลียดเนอะ ไม่เคยโทรคุยกะพี่ตูนเลย จนเมื่อรู้ว่า KP รู้ผลแล้ว และอู๋ไม่ได้อยู่ office แต่ความด้านมันมากกว่า ... รอต่อไปนะ โอ้ย ... 15.31 น. ยังคงรอคอยอยู่ ไม่มีกะจิตกะใจทำงานแล้ว ก้องานยิ่งน้อยๆอยู่ เลิกทำซักพักแล้วกัน ไว้พรุ่งนี้นะ ค่อยมาเริ่มต้นใหม่ วันนี้ไม่เอาคอมกลับแล้วหล่ะ ... เมื่อเช้า ตอนเอาคอมออกจากกระเป๋า รู้สึกว่ามีคนมาเปิดกระเป๋าแน่เลย เพราะว่าเมื่อวานเราล็อค แล้วไม่ได้ตั้งไว้ที่ 000 นะ แง้ๆๆๆ หรือว่าจะเป็นลางบอกเหตุ *-*! ... 16.03 น. ^^!! ลูกค้าเดินเข้ามา ตกใจหมดเลย ... 16.12 น. พี่ตูนโทรมาแล้ว บอกว่า.. ให้สอบใหม่คราวหน้านะ ... ก้อไม่เป็นไร ทำใจไว้แล้วนิ ... ล้อเล่นน้า ... ขอบคุณที่ได้ยินคำนี้นะคับ เย้ๆๆๆๆๆ สอบผ่านแล้ว วู้ๆๆๆๆ ดีใจจังเลย พี่ตูนดูไม่ผิดเนอะ เย้ๆๆๆๆๆ เย้ๆๆๆๆๆ วันนี้เอาคอมกลับบ้านดีกว่า :)

2005/Sep/20

:P

:P
19/9/2005
วันนี้ นึกอะไรไม่ออกเลย
ไม่รู้จะเขียนเรื่องอะไร
อยากให้เป็นตอนเย็นไวไวจัง
อยากกลับบ้านแย้ววอ่ะ น้องแอนน
...
ไม่เอาดิ อย่างอแง
อยู่คนเดียวในโลกใบที่ไม่รู้จักใคร
ไม่มีใครรู้จัก
ไม่อยากไปกินข้าวกะลูกค้านิ
แต่เวลากินข้างคนเดียว
แล้วคนรอบข้างกินหลายๆคน
ก้อเศร้าอีกแล้ว
จริงๆ
คนรอบข้างไม่ใช่คนที่เราควรใส่ใจใช่มั้ย
...
....
กลับมาแล้ว
กินผัดซีอิ๋วเจ้าเก่า
ไปเร็วๆก้อดีเหมือนกัน
เลยได้เห็นคนที่นั่งกินคนเดียวเหมือนกัน
...
อยู่คนเดียวแล้วมันรู้สึกเสียตังง่ายจัง
วันนี้ก้อซื้อเสื้ออีกแล้วอ่ะ
สีฟ้าอีกและ
ที่ผ่านมารู้สึกว่าจะเปลี่ยนสีไปเรื่อยๆเลย
แรกๆก้อชอบใส่เสื้อสีแดง
ไม่ได้ชอบหรอกนะ
แต่ซื้อทีไรก้อกลายเป็นสีนี้
ต่อมาก้อเป็นสีส้ม
สีชมพู
สีขาว
สีเขียว
สีน้ำตาล
สีเทา
ไม่ค่อยมีก้อแต่สีดำ
เพราะเดี๋ยวคนจะรู้ว่าเราเลี้ยงน้องเหมียว
แฮะๆ
ยังไงก้อเหอะ
ตอนนี้สีฟ้าอยู่ค่ะ
...
อารมณ์ดีขึ้นและ
...
วันนี้เก่งหญิงโทรมาชวนไปกินข้างกะเพื่อนที่มหาลัย
บอกว่าเอ๋จะมาแจกการ์ด
เฮ้อ !!

2005/Sep/16

...

16/9/2005
วันศุกร์ใช่มั้ยเนี่ยย
วันนี้ฟังเพลงแล้วรู้สึกเหงาจัง
จะแหกบ้างร้องเหมือนทุกวัน...คงไม่ได้
เพราะว่าวันนี้มีคนมานั่งอยู่ในห้องอีกคน
พูดถึงเพลงแล้ว
เพลงบางเพลง ฟังแล้วก้อนึกย้อนไปในอดีตได้เหมือนกัน
เนอะ.. สงสัยใกล้แก่เต็มที
เพราะนึกแต่ความหลัง ฮ่าๆ เอาเหอะนะ นึกแล้วก้อดีนี่นา
ช่วงที่เราชอบนึกถึงมากที่สุด
คงจะเป็นตอนปีหนึ่ง
เพราะก่อนหน้านั้น เราก้อไม่ค่อยได้ฟังเพลง
การ์ตูนรึ ก้อไม่ได้อ่าน
การที่ได้มาอยู่หอ มันดีมากๆเลยนะ
จำได้ว่า..มาอีกและ คำนี้
ตอนที่จะอยู่หอ นัดกะเพื่อนจากโรงเรียนเก่าหนึ่งคน
มาจะนอนห้องเดียวกันนะ
แต่ว่าเค้าดันไปอยู่หอใน
เราเลยมาอยู่หอเอ (เอเชี่ยนเกมส์)
รู้สึกว่าจะเป็นปีแรกที่เขาให้อยู่
เพราะว่าเพิ่งแข่งเอเชี่ยนเกมส์ที่ธรรมศาสตร์จบ
ได้เมดมากะเค้าหนึ่งคนนะ แต่ว่าเราคงดูแลเมดเราไม่ดี
เค้าเลยเอาห้องเป็นห้องเก็บของ
กลับห้องเราทีไร เลยไม่ค่อยจะเจอกัน
แต่เค้าใจดีนะ
ให้เรายืมอ่านพวกนิตยสาร การ์ตูนได้ด้วยอ่ะ
แฮะๆ แหล่งบ่มเพาะนิสัยขี้ยืมของเรา
เราอยู่ชั้น 5 มั้ง ถ้าจำไม่ผิด
อยู่ชั้นเดียวกะบี
ส่วนจิอยู่กะเจี๊ยบชั้นสูงกว่าเราอ่ะ
เนื่องจากเราไม่มีเมด
ก้อเลยขอไปซุกหัวนอนห้องชาวบ้าน
ช่วงแรกๆเลยนะ ก้อไปนอนกะบีกะเล็ก
แต่หลังๆมาก้อไปสิงแต่ห้องจิ
แต่ไม่อยากคุย เราอยู่หอแบบแทบไม่ต้องเสียค่าน้ำค่าไฟห้องตัวเองเลย
..
วกกลับมาเรื่องเพลงดีกว่า
เพลงแรกที่นึกถึงตอนนี้เป็นเพลง..
ชื่อไรอ่ะ เพลงที่ร้องตอนงาน thank พี่อ่ะ
ไม่เคยฟังมาก่อน แต่ตอนนี้ฟังแล้วก้อนึกถึงวันนั้น
งานวันนั้น ขากลับนั่งรถพ่อบีมาส่ง
เป็นกระบะ นั่งอัดกันมาข้างหลัง
ดูเผินๆ เหมือนพวกแรงงานต่างด้าวหนีเข้าประเทศ ประมาณนั้น
สนุกดี นั่งกินลมตอนกลางคืน
รถราก้อไม่ค่อยมี แหกปากร้องเพลงกันใหญ่เลย
เดี๋ยวนะ
สิ่งที่นึกหรอ..
รักของเธอมีจริงหรือเปล่า
เผลอ
เพื่อน
รักออกแบบไม่ได้
nothing hill
แม่นาค
fight club
สงสัย
อยากได้
อึดอัด
ละอ่อน
กลับมา
มาม่า
ไข่ต้ม
บาส
จักรยาน
ห้องสมุด
พิมพ์คอม
บีกะอาจารย์ประนอม
บร.4
โต๊ะกลุ่ม
ลอยกระทง
ไอติมทอด
ฟิวเจอร์
มาม่าผัดขี้เมามีแมลงสาบอ่ะ
ไส้กรอกอีสาน
ข้าวตามสั่ง
พอและ..
เดี๋ยวคนที่นั่งห้องเดียวกัน
จะรู้ว่าเราไม่ได้ทำงาน